بی نظمی در راه رفتن

چندین طرح طبقه‌بندی برای اختلالات راه رفتن ابداع شده است: آنها را می‌توان بر اساس ... طبقه‌بندی کرد. سطح پیچیدگی سیستم عصبی - سطوح پایین‌تر، میانی و بالاتر؛ محل ضایعات آناتومیک (مثلاً مخچه، لوب پیشانی و غیره)؛ توسط سبب می شود (یعنی بیماری عروقی، پارکینسونیسم دژنراتیو، آتاکسی‌های نخاعی-مخچه‌ای) و در نهایت توسط آن پدیدارشناسی بالینی (مثلاً آتاکسی، پارکینسونیسم، دیسکینزی). اختلالات راه رفتن همچنین ممکن است به صورت مداوم (که هر زمان بیمار راه می‌رود ظاهر می‌شود) یا دوره‌ای، مانند پرش و انجماد، طبقه‌بندی شوند. 

بیشتر اختلالات راه رفتن را می‌توان پس از اخذ شرح حال خوب و انجام معاینه فیزیکی و عصبی دقیق، از جمله مشاهده نحوه راه رفتن، تشخیص و طبقه‌بندی کرد. برای بسیاری، تشخیص می‌تواند به دلیل الگوهای خاص گام برداشتن، مانند پایه پهن و طول و سرعت گام متغیر در راه رفتن آتاکسیک، گام‌های آهسته و کوچک با حرکت روی زمین همراه با کاهش نوسان بازو در راه رفتن پارکینسونی و مواردی که به دلیل اسپاسم، ضعف و از دست دادن حس ایجاد می‌شوند، ساده باشد. با این حال، در برخی موارد علت مشخص نیست و به نظر می‌رسد ویژگی‌های چندین نوع مشکل و ریشه آناتومیک (اختلالات راه رفتن چند عاملی) را به خود می‌گیرد یا از نظر ماهیت عجیب است و تشخیص آن مشخص نیست. برخی از مواردی که ویژگی‌های عجیب دارند ممکن است از یک علت عملکردی باشند. 

ارزیابی دقیق با دستگاه‌های پایش راه رفتن سرپایی، تشک‌های راه رفتن یا در یک آزمایشگاه پیشرفته راه رفتن، در برخی موارد برای تشخیص، قبل از جراحی برای کمک به ثبت یا شناسایی اختلالات، ثبت تغییرات ظریف در طول زمان و برای اثرات درمانی توجیه‌پذیر است، اگرچه آنها بیشتر به عنوان یک ابزار تحقیقاتی استفاده می‌شوند. دستگاه‌های پوشیدنی برای ارزیابی مشکلات راه رفتن و زمین خوردن، مورد توجه بیشتری قرار گرفته‌اند. ارزیابی شناختی و خطر زمین خوردن، بخش‌های اساسی ارزیابی بیمار مبتلا به اختلال راه رفتن، از جمله عوامل خطر داخلی و خارجی، هستند. 

درمان اختلالات راه رفتن به علت اصلی بستگی دارد. بررسی لیست داروهای بیمار برای اطمینان از اینکه مشکل ناشی از دارو نیست، مانند پارکینسونیسم ناشی از دارو مربوط به داروهای ضد روان پریشی، مهم است. درمان باید شامل مداخلات فعال برای کاهش خطر زمین خوردن باشد که ممکن است شامل مداخلات پزشکی (برای اسپاسم، دیستونی، پارکینسونیسم یا کره)، جراحی و فیزیوتراپی باشد که معمولاً به طور همزمان انجام می‌شوند.

ارائه شده توسط دکتر نیر گیلادی
مدیر واحد اختلالات حرکتی
واحد پزشکی عمومی، دپارتمان مغز و اعصاب
تل آویو، اسرائیل

به‌روزرسانی‌های ۲۰۱۹ ارائه شده توسط:
استوارت فاکتور، DO
مدیر برنامه اختلالات حرکتی، دانشکده پزشکی دانشگاه اموری
آتلانتا، GA، USA

دکتر براندون بارتون
استادیار، مرکز پزشکی دانشگاه راش
شیکاگو، IL ایالات متحده آمریکا